در آخرین  mail  -   Eارسالی راشل برای مادرش که سه هفته قبل از حادثه ارسال شده را شل می گوید: « می خواهم مادرم بداند اینجا شاهد نسل کشی قدیمی هستم . من ترسیده ام و به باورهایم نسبت به سرشت قدیمی آدمی شک کرده ام و فکر می کنم عقیده خوبی است که همه چیز را رها کنیم و زندگیمان را بگذاریم تا به آنچه در اینجا می گذرد در پایان دهیم»

او در اخرین نامه ای هم که خطاب به پدر و مادرش در هفت فوریه 2003 نوشته می گوید. « سلام بر خانواده و دوستانم! اکنون دو هفته است که به فلسطین آمده ام و هنوز نمی توانم واپگانی بیابم تا آنچه را دیده ام و می بینم توصیف کنم.

چگونه می توان از سرزمین فقر با سرزمین تجمل سخن گفت؟ فکر نمی کنم در این سرزمین کودکی باشد که دیوارهای خانه اش با گلوله تانک سوراخ نشده باشد! فکر نمی کنم خانه ای باشد که اسراییلی ها اشغال نکرده باشند!

دو روز پیش تانکهای اسراییلی « علی » هشت ساله را کشتند و اکنون دوستان او نامش را زمزمه می کنند و تصاویر او را نشانم می دهند!

به راستی هیچ چیز نمی تواند ما را از شرایط واقعی اینجا آگاه کند! نه کتاب خواندن، نه شرکت در همایشها و کنفرانسها و نه بررسی اسناد و مدارک و نه هیچ چیز دیگر! اصلا هیچ زبانی قادر نیست عمق فاجعه ای را که در اینجا رخ می دهد توصیف کند، تنها باید اینجا را دید. اما دیدن هم برای پی بردن به همه واقعیتها کافی نیست! چون آدمی فقط می تواند بخشی از واقعیتها را ببیند و نه همه آن را!

من در « رفح » هستم! شهری که از یکصدو چهل هزار نفر جمعیت آن ، نود هزار نفر از شهرها و روستاهای خود آواره و به آن پناهنده شده اند! شهری که مردم آن باورها مجبور شده اند خانه و زندگی خود را رها کنند و از جایی به جایی دیگر پناهنده شده اند! من به عنوان یک آمریکایی می توانم وقتی اسراییل منابع آب را تخریب می کند و با تانک به محل سکونتم حمله می کند فلسطین را ترک کنم اما یک فلسطینی کجا می تواند برود.

من در اینجا از کودکان فلسطینی آموخته ام که « بوش » حتی یک تاجر هم نیست ، بلکه او وسیله است! کودکان اینجا از ساختار قدرت جهانی بسیار بیشتر از من آگاهی دارند!

در اینجا زورگویان زیادند و به راحتی به خانه های مردم شلیک می کنند! اینجا مردم نگران اشغال دوباره شهرشان هستند ، اسراییلی ها هر روز بخشی از شهر را تصرف می کنند و با تیر اندازی دایمی شهر را مضطرب نگه می دارند!

من امیدوارم که اگر هنوز مردم درباره نتایج این جنگ به فکر فرو نرفته اند و به خیابانها نیامده اند شما آغازگر این راه باشید»